Szukanie zaawansowane

Szukanie wraz z odmianą wyrazów
Wstaw * (gwiazdka) po wpisaniu początku wyrazu
np. podatk*, aby znaleźć podatkami, podatkach itd.

Dokładne dopasowanie
Wpisz wyrażenie w cudzysłowie.
Na przykład: "podatek dochodowy".

Wykluczenie wyrażenia
Wstaw - (minus) przed słowem, które chcesz wykluczyć. Na przykład: "sprzedaż -towar"

Brak wyników

Od 7 listopada 2019 r. spór między pracodawcą i pracownikiem ma być rozwiązywany na posiedzeniu przygotowawczym, bez potrzeby prowadzenia dalszych posiedzeń. Od tego dnia pracodawca będzie musiał przywrócić do pracy pracownika już po wyroku sądu pierwszej instancji. Z kolei od 21 sierpnia 2019 r. ponosi wyższe koszty sądowe.

To trzy z wielu modyfikacji wprowadzanych ustawą z 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (dalej: ustawa zmieniająca). Większość z nich (w tym przedstawione niżej, najważniejsze z rozwiązań dotyczących postępowania przed sądami pracy) zacznie obowiązywać 7 listopada 2019 r., niektóre – w 2020 r., a część – już weszła w życie 21 sierpnia 2019 r. I będą miały zastosowanie do toczących się już postępowań (art. 9 ust. 2 ustawy zmieniającej). 
Zachowają jednak moc czynności podjęte w takich postępowaniach na mocy dotychczasowych regulacji. Według przepisów kodeksu postępowania cywilnego (k.p.c.) przed zmianą zostaną także potraktowane wnioski o wyłączenie sędziego, opłaty przy rozszerzeniu żądania oraz środki odwoławcze wniesione i nierozpoznane przed wejściem w życie ustawy zmieniającej (art. 9 ust. 3 i 4 ustawy zmieniającej). Z kolei postępowania zawieszone będą umarzane w warunkach określonych w art. 9 ust. 4 ustawy zmieniającej. 

Właściwość sądu

Sprawy z prawa pracy powinny być kierowane do sądu, w którego okręgu 

  • pozwany (w sprawach prawa pracy: głównie pracownik lub pracodawca, przeciwko któremu powód – również przede wszystkim pracownik lub pracodawca – wystąpił z konkretnym żądaniem, np. zapłaty odszkodowania albo przywrócenia do pracy) ma miejsce zamieszkania albo siedzibę, jeśli nie jest osobą fizyczną (np. pracodawca działający w formie spółki z o.o.), czyli do sądu właściwości ogólnej (art. 27 i 30 k.p.c.), lub
  • praca jest, była lub miała być wykonywana. 

Te reguły się nie zmieniły, mimo nadania nowego brzmienia art. 461 § 1 k.p.c., które nastąpiło jedynie w celu wyeliminowania z regulacji sformułowania „zakład pracy”. Pozostała także możliwość przekazania sprawy – na zgodny wniosek stron – do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, rozpoznającemu sprawy z zakresu prawa pracy lub ubezpieczeń społecznych, jeżeli przemawiają za tym względy celowości. 

Doręczenie pozwu przez komornika 

Do tej pory podwójne awizowanie pisma procesowego przez operatora pocztowego uznawane było za skuteczne doręczenie, jeśli pozwany go nie odebrał. Od 21 sierpnia 2019 r. ta tzw. fikcja doręczenia zniknęła za sprawą zmiany art. 139 § 3 k.p.c. (została utrzymana jedynie w stosunku podmiotów podlegających obowiązkowi wpisu do rejestrów sądowych, np. Krajowego Rejestru Sądowego). Od 7 listopada 2019 r. lukę wypełni art. 1391 k.p.c. Na podstawie tego przepisu przewodniczący (sędzia prowadzący postępowanie) zawiadomi powoda o niemożności doręczenia pisma procesowego pozwanemu, prześle mu odpis tego pisma i zobowiąże do jego doręczenia pozwanemu za pośrednictwem komornika. Uczyni tak w sytuacji, gdy adresat:

  • nie odbierze pisma procesowego mimo dwukrotnego awizowania (art. 139 § 1 k.p.c.),
  • nie otrzymał wcześniej żadnego pisma procesowego w danej sprawie, 
  • nie odmówił przyjęcia pisma procesowego, bo gdyby odmówił – stosuje się wobec niego skutek doręczenia na podstawie art. 139 § 2 k.p.c., 
  • nie jest objęty obowiązkiem ujawnienia i aktualizacji adresu w rejestrach sądowych, w związku z czym nie stosuje się do niego skutku doręczenia na mocy art. 139 § 3–31 k.p.c.),
  • nie jest objęty przepisami szczególnymi, na podstawie których może być wobec niego zastosowany skutek doręczenia. 
     

Ważne

Za doręczenie pisma przez komornika na jeden adres (niezależnie od liczby adresatów i liczby podjętych prób) pracodawca uiści 60 zł opłaty stałej, a za podjęcie czynności zmierzających do ustalenia aktualnego adresu zamieszkania adresata – 40 zł (zmieniony art. 41 ustawy z 28 lutego 2018 r. 
o kosztach komorniczych). 


W terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia tego zobowiązania, powód będzie musiał złożyć do akt sprawy potwierdzenie doręczenia pisma pozwanemu przez komornika, a jeśli go nie uzyska – powinien wskazać nowy adres pozwanego lub złożyć do akt sprawy dowód, że pozwany przebywa pod adresem wskazanym w pozwie . Niewykonanie tych czynności terminowo spowoduje zawieszenie postępowania (art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c.). Dalszy skutek to umorzenie postępowania z urzędu przez sąd, jeśli wniosek o podjęcie postępowania nie zostanie zgłoszony w ciągu trzech miesięcy od daty postanowienia o zawieszeniu postępowania (art. 182 § 1 pkt 1 k.p.c.).

Posiedzenie przygotowawcze

W sprawach prawa pracy posiedzenie przygotowawcze zastąpi wstępne badanie sprawy i czynności wyjaśniające (uchylone: § 1–3 w art. 467 i cały art. 468 k.p.c.). Będzie służyć rozwiązaniu sporu bez potrzeby prowadzenia dalszych posiedzeń (zwłaszcza rozprawy), najlepiej w formie ugody, osiągniętej podczas mediacji (nowe art. 2055 § 1 i art. 2056 § 2 k.p.c.). 
Jeżeli nie uda się tego osiągnąć, podczas trwania tego posiedzenia zostanie sporządzony – z udziałem stron – plan rozprawy. Ma ono także służyć usunięciu braków pisma wszczynającego postępowanie w zakresie niezbędnym do nadania sprawie prawidłowego biegu oraz – w razie potrzeby – ustaleniu przez sąd dowodów do przeprowadzenia z urzędu, a także wyjaśnieniu innych okoliczności istotnych dla prawidłowego i szybkiego rozpoznania sprawy (dodany do art. 467 § 32 k.p.c.). Z tego powodu, gdy braki będą uniemożliwiać przeprowadzenie posiedzenia przygotowawczego z udziałem strony wnoszącej pismo wszczynające postepowanie, zostanie ona wezwana do usunięcia tych braków – nie dotyczy to jednak pracownika jako pozwanego (nowe art. 467 § 31 i art. 4777 k.p.c.). 
Posiedzenie przygotowawcze będzie prowadzone według przepisów o posiedzeniu niejawnym, jednak bez restrykcyjnego ich przestrzegania, jeśli doprowadzi to do uzyskania założonych celów. Obowiązek udziału w nim został nałożony na pełnomocników stron i same strony, jeśli udział tych pierwszych będzie niewystarczający. 
 

Ważne

Jeżeli posiedzenie przygotowawcze zostanie wyznaczone, strona może przytaczać twierdzenia i dowody na uzasadnienie swoich wniosków lub dla odparcia wniosków i twierdzeń strony przeciwnej do chwili zatwierdzenia planu rozprawy. 

Twierdzenia i dowody zgłoszone po zatwierdzeniu planu rozprawy będą pomijane. Przyjęte zostaną tylko te z nich, wobec których strona uprawdopodobni, że ich powołanie nie było możliwe albo potrzeba ich powołania wynikła później (art. 20512 § 1 k.p.c.). Zgłaszanie twierdzeń i dowodów do czasu zamknięcia rozprawy będzie możliwe w razie braku zarządzenia przeprowadzenia posiedzenia przygotowawczego – patrz tabela 1. 

Termin rozprawy

Dotychczas termin rozprawy był dyktowany datą zakończenia czynności wyjaśniających, a jeżeli nie podjęto tych czynności – datą wniesienia pozwu lub odwołania. Miał przypadać w okresie maksymalnie dwóch tygodni od tych dat, o ile nie zachodziły niedające się usunąć przeszkody. 
Od 7 listopada 2019 r. termin posiedzenia, na którym sprawa ma zostać rozpoznana, będzie wyznaczany nie później niż miesiąc od dnia zakończenia posiedzenia przygotowawczego, a jeżeli go nie przeprowadzono – nie później niż sześć miesięcy od dnia złożenia odpowiedzi na pozew. Jeżeli odpowiedź ta byłaby dotknięta brakami, termin zacznie biec od dnia ich usunięcia, a jeżeli odpowiedzi nie złożono – od dnia upływu terminu do jej złożenia (art. 471 k.p.c. w nowym brzmieniu). Tych nowych regulacji nie stosuje się, gdy stroną pozwaną jest pracownik.
 

Ważne

Pozwany pracodawca ma obowiązek zapewnić, by osoba reprezentująca go przy czynnościach sądu była obeznana ze stanem faktycznym sprawy i umocowana do zawarcia ugody. Obowiązek ten nie dotyczy pracownika jako strony pozwanej (art. 470 w zw. z art. art. 4777 k.p.c.). 

Reguł dotyczących posiedzenia przygotowawczego określonych w art. 467 k.p.c. w nowym brzmieniu, wyznaczania terminu rozprawy oraz reprezentacji pozwanego nie stosuje się do skargi kasacyjnej i postępowania przed Sądem Najwyższym wywołanego jej wniesieniem (art. 4751 k.p.c. w nowym brzmieniu). 

Zatrudnienie do prawomocnego orzeczenia

Dużą nowością dla pracodawcy będzie konieczność zatrudniania pracownika do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego. Taki obowiązek od 7 listopada 2019 r. może na niego nałożyć sąd, uznając wypowiedzenie umowy o pracę za bezskuteczne albo przywracając pracownika do pracy. Uczyni tak na wniosek pracownika. Tak stanowi art. 4772 § 2 k.p.c. w nowym brzmieniu. Jego poprzednia treść ograniczała ten obowiązek do bezskuteczności wypowiedzenia i w zasadzie była martwa. 

Ważne

W konsekwencji pracodawcy nie odczuwali istnienia tego przepisu, a pracownicy – nawet jeśli chcieliby złożyć wniosek o zatrudnienie – to ze względu na przedłużające się okresy trwania postępowania, nie mieli szansy tego uczynić, bo orzeczenie zapadało już po rozwiązaniu umowy o pracę. Zamiarem ustawodawcy jest zmiana tego stanu rze...

To co widzisz, to tylko 30% treści...



Aby uzyskać dostęp do całości, kup prenumeratę