Szukanie zaawansowane

Szukanie wraz z odmianą wyrazów
Wstaw * (gwiazdka) po wpisaniu początku wyrazu
np. podatk*, aby znaleźć podatkami, podatkach itd.

Dokładne dopasowanie
Wpisz wyrażenie w cudzysłowie.
Na przykład: "podatek dochodowy".

Wykluczenie wyrażenia
Wstaw - (minus) przed słowem, które chcesz wykluczyć. Na przykład: "sprzedaż -towar"

Brak wyników

AKTUALNOŚCI , ZATRUDNIANIE I ZWALNIANIE

17 listopada 2020

Tylko pracodawca może uznać samoizolację za usprawiedliwioną nieobecność

83

Pracownicy, którzy mieli kontakt z osobą zakażoną COVID-19, nie mogą sami podejmować decyzji o samoizolacji. Powinni w celu ustalenia dalszego postępowania skontaktować się ze stacją sanitarno-epidemiologiczną i pracodawcą.

Niezmiennie rosnące liczby chorych na COVID-19, powodują liczne problemy z wydolnością instytucji sanitarno-epidemiologicznych. Z tego względu dochodzi do sytuacji, kiedy osoba z tzw. „kontaktu” z chorym na COVID-19 nie zawsze otrzymuje na czas decyzję o kwarantannie, aktualnie w formie rejestracji w systemie teleinformatycznym.

Stwarza to dylematy ze strony pracownika, czy powinien stawić się do pracy, czy jednak poddać kwarantannie we własnym zakresie. Wyjaśnienie jak się zachować w takiej sytuacji wskazało Ministerstwa Rozwoju, Pracy i Technologii w swoim piśmie z 28 października 2020 r. (nr pisma DPR-I.058.47.2020.MP). Poniżej prezentujemy to stanowisko resortu pracy:

„Zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 5 maja 1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy przyczynami usprawiedliwiającymi nieobecność pracownika w pracy są zdarzenia i okoliczności określone przepisami prawa pracy, które uniemożliwiają stawienie się pracownika do pracy i jej świadczenie, a także inne przypadki niemożności wykonywania pracy wskazane przez pracownika i uznane przez pracodawcę za usprawiedliwiające nieobecność w pracy.

Pracownik powinien uprzedzić pracodawcę o przyczynie i przewidywanym okresie nieobecności w pracy, jeżeli przyczyna tej nieobecności jest z góry wiadoma lub możliwa do przewidzenia. Natomiast w razie zaistnienia przyczyn uniemożliwiających stawienie się do pracy, pracownik jest obowiązany niezwłocznie zawiadomić pracodawcę o przyczynie swojej nieobecności i przewidywanym okresie jej trwania, nie później jednak niż w drugim dniu nieobecności w pracy. Jeżeli przepisy prawa pracy obowiązujące u danego pracodawcy nie określają sposobu zawiadomienia pracodawcy o przyczynie nieobecności pracownika w pracy, zawiadomienia tego pracownik dokonuje osobiście lub przez inną osobę, telefonicznie lub za pośrednictwem innego środka łączności albo drogą pocztową, przy czym za datę zawiadomienia uważa się wtedy datę stempla pocztowego.

Ni...

To co widzisz, to tylko 30% treści...



Aby uzyskać dostęp do całości, kup prenumeratę


Jeśli jesteś Prenumeratorem, zaloguj się, aby przeczytać artykuł w całości.